Η υψηλή κατανάλωση κρέατος θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια προσφορά τροφίμων ολοκληρώνει την έκθεση – vegconomist

Στρατηγική PwC& κυκλοφόρησε πρόσφατα α κανω ΑΝΑΦΟΡΑ με τίτλο «The Coming Sustainable Food Revolution», το οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το τρέχον μοντέλο παραγωγής τροφίμων θέτει σε κίνδυνο τη μελλοντική παγκόσμια προσφορά τροφίμων.

Η μεγαλύτερη απειλή, διαπιστώνει, προέρχεται από τις μη βιώσιμες γεωργικές πρακτικές που απαιτούνται για την κάλυψη της υψηλής ζήτησης για κατανάλωση κρέατος.

Η έκθεση τονίζει επίσης ότι η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών είναι ζωτικής σημασίας για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της παραγωγής τροφίμων στο περιβάλλον και ότι οι μελλοντικές γενιές θα δυσκολευτούν να καλλιεργήσουν αν δεν αλλάξουν οι πρακτικές μας.

Η μετατόπιση είναι αργή αλλά έχει νόημα

Η τρέχουσα στροφή στις βιομηχανικές χώρες από το κρέας προς μια πιο ποικίλη, φυτική διατροφή είναι αργή αλλά ουσιαστική, αναφέρει η έκθεση. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, η κατανάλωση κρέατος μειώνεται στην Ευρώπη, αλλά φαίνεται ότι η αλλαγή θα πρέπει να είναι πιο επείγουσα. «Ακόμη και η αντικατάσταση του βοείου κρέατος με κοτόπουλο θα μπορούσε να μειώσει στο μισό τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την παραγωγή κρέατος και να μειώσει την κατανάλωση νερού κατά περίπου 30%. Το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο αν στραφούσαμε σε μια χορτοφαγική ή vegan διατροφή», συνεχίζει.

Kroger/PFBA φυτικό κρέας στο κατάστημα
©Σύλλογος Φυτικών Τροφίμων

Το κρέας είναι αναποτελεσματικό και δαπανηρό για το περιβάλλον

Σύμφωνα με τη μελέτη της PwC, περίπου το 80% της συνολικής γεωργικής γης χρησιμοποιείται άμεσα ή έμμεσα για την παραγωγή κρέατος. Ωστόσο, μόνο το 20% καλλιεργείται για λαχανικά, δημητριακά, φρούτα και άλλα φυτά, για παράδειγμα, καπνό.

Το κρέας είναι μια σχετικά αναποτελεσματική μορφή παραγωγής τροφής, αναφέρει η έκθεση, και προσθέτει ότι «σε σύγκριση με την καλλιέργεια φυτών, απαιτεί 100 φορές μεγαλύτερη ποσότητα γης για να παραχθεί συγκρίσιμη ποσότητα θερμίδων».

Το έγγραφο Coming Sustainable Food Revolution στοχεύει στην ανασκόπηση των διαθέσιμων επιλογών για τη βελτίωση της βιωσιμότητας των τροφίμων επηρεάζοντας τις επιλογές διατροφής σε επίπεδο καταναλωτή, επισημαίνοντας το πραγματικό κόστος των τροφίμων και αναλύοντας τις τρέχουσες μεθόδους παραγωγής τροφίμων.

Η βιομηχανία τροφίμων είναι υπεύθυνη για τα δύο τρίτα της παγκόσμιας κατανάλωσης γλυκού νερού, τα τρία τέταρτα της ρύπανσης με θρεπτικά συστατικά στα υδατικά συστήματα και το ένα τέταρτο όλων των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. «Εάν ο κόσμος συνεχίσει να επενδύει πολλά στη λιγότερο παραγωγική μορφή παραγωγής τροφίμων, κινδυνεύουμε να αντιγράψουμε ένα μοντέλο που δεν ήταν βιώσιμο, αρχικά», γράφουν οι συγγραφείς.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *